Dalyan gibi bir çocuktu 
Benim gözümde küçüktü 
Küstüde dağlara cıktı 
İner mi inmez mi bilmem 
Şimdi dağların tozudur 
Belki isyanın sazıdır 
Halen kalbimde sızıdır 
Diner mi dinmez mi bilmem 
Adı Yılmaz kendi Yılmaz 
Makamı yok dem tutulmaz 
Dağlara soru sorulmaz 
Döner mi dömez mi bilmem 
Mavi gözleri boncuktur 
Ölüm korkusu şuncuktur 
Azrail atı kancıktır 
Biner mi binmez mi bilmem 
Parkasına kar yağmıştır 
Bir kenarda ağlamıştır 
Belki elleri yanmıştır 
Söner mi sönmez mi bilmem 
Adı Yılmaz kendi Yılmaz 
Makamı yok dem tutulmaz 
Dağlara soru sorulmaz 
Döner mi dömez mi bilmem