SEVMİYORSUN BİLE
'
aniden çekip gidiyorsun benden.
Şüphe mi ediyorsun sevgimden?
Gözünü korkutuyorum belki de bilmeden…
Belki sevmiyorsun bile…
Sebepsiz yere incitmelerin bu yüzden!
Sevmiyorsun bile…
Ne kadar acı geliyor kulağa !
Gecenin kahreden yalnızlığında,
Kalakalıyorum tekrarladıkça,
Sevmiyorsun bile!
Sevmiyorsun bile!
Sevmiyorsun bile!...
….
İçimden defalarca tekrar ettikçe,
Başlıyor kalbimde bir acı fırtınası.
Nefesim kesiliyor!
Ahhhh bir bilsen ne çekiyorum kendimden…
Bir bilsen sen inanmasan da nasıl seviyor bu yürek!
Nasıl da alışmak istemiyor yokluğuna…
Elim telefona her gittiğinde,
Nasıl da haykırıyor ara gitsin diye.
Gururum engel oluyor bana!
Kararsızlıklar içinde bocalıyorum…
Aramıyorum düşündükçe;
Sevmiyorsun bile…
Kendi yarattığım lodosumda,
Boğulup giderim tek başıma da,
Elimden tutanım bile olmaz…
Rüzgar fısıldadıkça o lanetli cümleyi,
Batarım iyice sulara…
Sonra o fısıltı döner ya haykırışa;
Engel olamam göz yaşlarıma…
Ben de haykırırım rüzgarla:
Sevmiyorsun bile!....







