Dalyan gibi bir çocuktu 
Benim gözümde küçüktü 
Küstüde dağlara cıktı 
İner mi inmez mi bilmem 
Şimdi dağların tozudur 
Belki isyanın sazıdır 
Halen kalbimde sızıdır 
Diner mi dinmez mi bilmem 
Adı Yılmaz kendi Yılmaz 
Makamı yok dem tutulmaz 
Dağlara soru sorulmaz 
Döner mi dömez mi bilmem 
Mavi gözleri boncuktur 
Ölüm korkusu şuncuktur 
Azrail atı kancıktır 
Biner mi binmez mi bilmem 
Parkasına kar yağmıştır 
Bir kenarda ağlamıştır 
Belki elleri yanmıştır 
Söner mi sönmez mi bilmem 
Adı Yılmaz kendi Yılmaz 
Makamı yok dem tutulmaz 
Dağlara soru sorulmaz 
Döner mi dömez mi bilmem

Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevdanın hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken
Cıgara içerken yahut coblanırken
Kimseyle konuşmaz dal gibi titrerdi
Çocukça sevdiği çiçeği sularken
Diyarbakırlıymış adı Bahtiyar
Suçu saz çalmakmış öğrendiği kadar
Geçiyor önümden gül yüzlü Bahtiyar
Yara aldığı yerde kalan sazı kadar
Beni tez saldılar o içerde kaldı
Çok sonra duydum ki Yozgatta sürgünde
Ne yapsa etse üstüne gitmişler
Mavi gök yüzünü ona dar etmişler
Gazetede çıktı üç satır yazı ile
Uzamış sakalı çatlamış sazıyla
Birileri ona ölmedin diyorda
Ölüm ilanında hüzünle gülüyordu

Seni dağda ceylan gibi
Seni bağda bir gül gibi
Gördümde sevdim
Ben seversem mecnun gibi
Dağları delen ferhat gibi
Adam gibi, adam gibi
Adam gibi severim
Seni baharda değil
Kara kışta zemheride
Dar günde sevdim
Ben seversem mecnun gibi
Dağları delen ferhat gibi
Adam gibi, adam gibi
Adam gibi severim
Seni namus gibi sevdim
Kurşunlara göğüs gerdim
Ben böyle sevdim
Ben seversem mecnun gibi
Dağları delen ferhat gibi
Adam gibi, adam gibi
Adam gibi severim

A İstanbul (beyim aman) sen bir han mısın
Varan yiğitleri de (beyler aman) yudan sen misin
Gelinleri yarsız goyan (bidanem) sen misin
Gidip de gelmeyen (Beyler aman)
Yari ben neyleyim
Vakitsiz açılan da (Beyler aman)
Gülü ben neyleyim
A İstanbul (beyim aman) ıssız kalası
Taşına toprağına (beyim aman) güller dolası
O da bencileyin (aman) yarsız galası
Gidip de gelmeyen (Beyler aman)
Yari ben neyleyim
Vakitsiz açılan da (Beyler aman)
Gülü ben neyleyim
Kaynak: Hisarli Ahmet
Yöre: Kütahya