Bu şehrin meydanlarında, garında, rıhtımındasensizlik bir
Türlü yakamı bırakmıyorbütün duraklarda, kahvelerdebüyük
Küçük yalanların dönüp dönüp vuruyor ansızın benivuruyor
Yerden yereyok ettim salındığın billur aynalarışimdi uzun
Uykuların tam zamanıdırbir yorgan misali örtündüm
Yalnızlığıbu yıl da aşk buraya hiç uğramadısilinsin izim
Hiçliğim sokakta kalsıngölgemi yakın, bu dünya beni yok
Saysınemanet ettim bıraktığın her şeyidedim siz susuz
Bırakmayın menekşeyisilinsin izim, hiçliğim sokakta
Kalsıngölgemi yakın, bu dünya beni yok saysınemanet ettim
Bıraktığın her şeyidedim siz susuz bırakmayın menekşeyi

Bölünür sancıyla uykular
Sığınak değil en kuytular
Gökte ay on dört
Ben dolunay
Son hatıramı sinene sar
Bu kadarına razıyım yar
Uzak diyarlarda evli barklı
Mutluluk en çok onun hakkı
Bu yorgun kırık dökük hikaye de 
Adı bende saklı
Dalda muhabbette kumrular
Bana ayrılığı sordular
Dedim yangın, afet
Dedim kar
Dedim adet aşkı vurdular
Dedim adet aşkı vurdular

Ablam aşktan öldü
Herşey filmlerdeki gibi oldu
Bir hazan yaprağı düşerken
Pencereye bakarak
Son nefesini verdi mucize
Sevgililer buluşamadı
Hayat orada, o kıyıda
Masalın berisinde kaldı
Hiç yara almadan aynadan geçemezsin
Geçemezsin aynadan
Hiç yara almadan
Ablam aşktan öldü
Herşey filmlerdeki gibi oldu
Bir hazan yaprağı düşerken
Pencereye bakarak
Aşktan ölmenin bin yıllık tarihini
Ablam yeniden ama yeniden yazdı
Hiç yara almadan aynadan geçemezsin
Geçemezsin aynadan
Hiç yara almadan